شيخ ابو غالب لاحق بن حبيب بن محمد بن على صيدلانى از مشايخ شيخ منتجب الدّين بن بابويه بوده و به قرائتى كه بر وى داشته از او روايت مىكرده است و منتجب الدّين سند روايتى خويش را از وى در سند يكى از روايات كتاب الاربعين چنين ياد كرده است : ابو غالب لاحق بن حبيب به قرائتى كه بر وى داشتم از ابو منصور محمد بن على بن عبد الرزاق صيدلانى از ابو الحسن على بن محمد بن احمد بن ميله از ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه بن احمد بن اسيد از ابو غالب على بن احمد بن نضر از عبد السّلام بن صالح از على بن هاشم بن بريد از ابو سعيد تيمى ( تميمى ) از ابو ثابت آزادشدهء ابو ذر از ام سلمه رضى اللّه عنها « * » . در عين حال در كتاب فهرست از وى ياد نكرده است پيدا است كه وى از مشايخ عامهء او مىباشد . لبيد بن ابى ربيعة بن مالك بن كلاب عامرى شاعرى نغزگفتار و بنامى است كه روزگار اسلام را هم ادراك نموده و رسول خدا ( ص ) دربارهء او فرموده است : « بهترين كلمه‌اى كه گويندهء شما لبيد گفته است همين بيت شعر است : الا كل شىء ما خلا اللّه باطل * و كل نعيم لا محالة زائل هرچه باشد جز خدا خود باطل است * هر نعيمى لا محاله زائل است مؤلف گويد : با توجه به آنچه هم‌اكنون خواهيم نوشت به دست مىآيد ، لبيد نام دو تن از شاعران عرب بوده است . زيرا در يكى از مواضع ديده‌ام لبيد

--> ( * ) سند مزبور در ذيل حديث چهلم از كتاب الاربعين ، ص 72 ، آورده شده است و از آن سند استفاده مىشود كه منتجب الدّين حديث مزبور را علاوه بر ابو غالب از ابو المطهر صيدلانى هم روايت مىكرده و در ذيل آن سند از ام سلمه روايت كرده‌ام سلمه گفته است : از رسول خدا ( ص ) شنيدم مىفرمود على مع القرآن و القرآن معه لن يفترقا حتى يردا على الحوض - م .